We ontbijten in het hotel - een uitgebreid buffet, inclusief kleine carrotcakes. Dat laatste lijkt ons wel wat voor onderweg. Dus pakken we er twee stiekem mee in een servetje - volgende keer een plastic zakje mee naar het ontbijt.😉 Na het ontbijt proppen we onze spullen - waarbij ik tips van Marianne krijg om de kleding beter op te vouwen - weer in onze tassen, zodanig dat die in onze fietstassen passen en checken we uit. In de parkeergarage van het hotel waar onze fietsen staan, staat een groep 'oudjes' - oké, onze leeftijd dus, met e-bikes en een gids, die blijkbaar ook bezig zijn met een rondtocht. Wij doen het nog met een 'gewone fiets'.
Vandaag is Brugge het eindpunt van onze fietstocht. Dat ligt ten zuidoosten van Sluis, dus vertrekken we op voorstel van Marianne in noordwestelijke richting. Wellicht zegt u: 'Ze is met Martin getrouwd, dus al jaren de weg kwijt.', maar in dit geval komt het omdat we eerst 'Het Zwin' willen bezoeken, een natuurlandschap aan zee. Ik citeer even 'het Zeeuws Landschap':
"In de 13e en 14e eeuw was deze zeearm - ’t Zwyn - een belangrijke vaarweg naar Brugge. Deze vaarweg is ontstaan nadat de zee rond het begin van de jaartelling het land ver binnengedrongen is. De steden Brugge, Damme en Sluis lagen aan het Zwin en werden bloeiende handelscentra. Maar de geul werd steeds ondieper en uiteindelijk onbevaarbaar."
De natuur bezorgde Brugge eerst een vaarweg, maar de natuur nam Brugge later de vaarweg weer af. Zo werkt het soms. De vaargeul slibde omstreeks 1400 dicht. Het is nu een gekoesterd natuurgebied. Op weg naar Het Zwin fietsen we richting Retranchement. Vlak buiten Sluis rijden we over een mooi fietspad dat we delen met wat koeien.
 |
| Zoveel gras en dan poepen ze uitgerekend op het fietspad. Opletten dus. |
 |
| De koeien tonen weinig belangstelling voor Marianne. |
Na een tijdje bereiken we Retranchement. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog - dat moet eigenlijk de 81-jarige oorlog zijn, want de eerste gevechten vonden al in 1567 plaats - werd hier in 1604 door Prins Maurits 'een bescheiden versterking aangelegd waar slechts enkele soldaten met hun gezinnen woonden'. Het dorp telt nog steeds niet veel inwoners, zo'n 275 stuks. Eén van hen wijst ons hoe we het beste kunnen fietsen. Dat is een mooi pad, zegt ze en ze heeft gelijk. Luister naar de locals.
 |
| Aan de vorm van het donkerblauwe water aan de onderkant op de kaart kan je zien dat hier ruim 400 jaar geleden een vesting was. |
 |
| Er staat ook een oude molen in Retranchement. Hij heeft alleen geen wieken meer, wat wel belangrijke onderdelen van een molen zijn, dus een behoorlijk gemis. |
 |
| Ook in de Tweede Wereldoorlog is in oktober 1944 in en om Retranchement gevochten. Ter ere van gesneuvelde Canadese militairen staat er dit gedenkteken. |
Een half uurtje fietsen later staan we bij het dichtgeslibde Zwin. (Tegenwoordig is Zeebrugge de zeehaven van Brugge.)
 |
| Dit was ooit de toegang naar de haven van Brugge, nu dus helemaal dichtgeslibd |
 |
| Veel schapen over de dam, geheel overeenkomstig het bekende spreekwoord - mag u zelf invullen, ik ga niet alles voorzeggen. |
We rijden om het Zwin heen en dan is het bedoeling om naar Damme te fietsen. Ongemerkt zijn we ondertussen de Nederlands-Belgische grens gepasseerd. De Belgen kennen ook fietsknooppunten. We hebben met hulp van twee ANWB-fietskaarten vanochtend een fietsknooppuntenroute naar Damme en Brugge bedacht, maar opeens sporen de nummers op de fietsknooppuntenbordjes niet met onze geplande route. Het zijn foetsknooppunten geworden. Hebben wij weer.
 |
| Niet alleen de Zwinhavens zijn verdwenen, maar ook de door ons uitgezochte knooppunten. Er staan opeens allemaal onbekende nummers op. Wij hebben bij knooppunt 18 een heel ander nummer als volgend knooppunt staan. |
Wat nu? We kijken op Google Maps hoe we het beste verder kunnen fietsen. Rechtdoor maar en gelukkig zien we na een tijdje weer een bekend nummer. Even later is het echter weer raak, beter gezegd weer mis. En als er even verderop ergens aan de weg wordt gewerkt, zijn zelfs alle knooppuntbordjes weg. Met hulp van Google Maps (en met hulp van een passerend Belgisch echtpaar) rijden we in de richting waar Damme zich moet ophouden. Terug naar Nederland kunnen we overigens niet meer. Die weg is afgesloten.
 |
| Op zoek naar de juiste weg. |
 |
| Dit moet hem zijn. |
Onderweg komen we door Oostkerke en nuttigen daar in 'De Knotwilg' een lunch. De dressing voor de salade smaakt heel lekker. Het is een hier in Vlaanderen gemaakt regionaal product. We noteren de naam zodat we hem wellicht ergens kunnen kopen.
 |
| Restaurant De Knotwilg. Het beste (en ook enige) restaurant van Oostkerke, |
Na Oostkerke begeven we ons op het rechte pad - letterlijk, het is een kilometers lang recht fietspad langs een kanaal - en bereiken we Damme.
 |
| Snoephuisje |
Damme kent een oud centrum. Ze hebben niet alleen een Tijl Uilenspiegel Museum (wat we aan ons voorbij laten gaan), maar ook een oud stadhuis en oude kerk met een losstaande kerktoren. Hier nemen we wel even een kijkje.
 |
| Het Stadshuis van Damme uit de 15e eeuw |
 |
| Het Tijl Uilenspiegel Museum |
 |
| De kerktoren. Je kan hem voor 3 euro beklimmen. Beginnen we met dit warme weer mooi niet aan . |
 |
| Smalle raampjes |
 |
| Marianne wilde de toren ook van de andere kant fotograferen. Daar was echter een oude man bezig om een beeld te fotograferen. Marianne wachtte en wachtte en wachtte totdat hij klaar was en weg ging, maar de man bleef er maar staan. Toen verloor ze haar geduld, dus moet u het doen met een foto met hem ook op de foto. |
Op het veldje bij de kerk staat ook een bijzonder kunstwerk gebaseerd op een gedicht over een boom met allerlei oude wetboeken er in verwerkt, die een mens wordt geacht te kennen. Ik vond het een leuk idee.
 |
| De vergane wetboeken in de boom. |
 |
| Onderweg van Damme naar Brugge |
Van Damme is het niet zo ver fietsen meer naar Brugge, waar we om half vier na een tocht van 45 km fietsen aankomen.
 |
| De door ons afgelegde route van Sluis naar Brugge |
We checken in in het door Marianne uitgezochte hotel Velotel. "
Kunnen we daar onze fietsen wel kwijt?" had ik bij de boeking bezorgd gevraagd, waarop Marianne diep zuchtte en zei dat het hotel fietsen als thema had.
 |
| De draaideur van het hotel. Deze draaide zo langzaam dat toen ik er in stond, voorbij gelopen werd door een slak. |
Het hotel ligt zo'n drie kilometer buiten het oude centrum en nadat we al onze spullen uit de fietstassen hebben gehaald en op onze kamer hebben gedumpt, fietsen we naar de stad. Brugge is een stad met heel veel historische panden zoals onder andere dit gebouw, waarin al eeuwenlang een vestiging van het Kruidvat zit.
We laten de Grote Markt achter ons en lopen door naar één van de kanalen van Brugge. Daar kopen we kaartjes voor een rondvaarttocht door de grachten van Brugge. Vanaf het water zie je de stad altijd anders.
Bovendien hoor je nog eens wat van de geschiedenis van de stad. Nu weet ik wel iets van de geschiedenis van Brugge af, vooral over de periode 1525 - 1600 (dankzij mijn huizenproject), en ook weet ik dat zowel Ruud Geels als René Eijkelkamp allebei zowel voor mijn clubje Go Ahead Eagles als voor Club Brugge hebben gevoetbald (dit belangrijke feitje weet AI bij voorbeeld niet te vermelden; heb je dus niks aan), maar dat is het wel.
We hoeven maar vijf minuten te wachten en dan varen we weg. We hebben een leuke gids en als hij luidkeels moppert over een auto die te hard rijdt op een kade, heeft hij direct onze sympathie.
 |
| "Links ziet u één van de weinige oude huizen van Brugge met nog een houten gevel. De speelfilm 'In Bruges' uit 2008 met onder andere Colin Farrell is er deels opgenomen.", aldus onze bootkapitein. |
|
|
|
 |
| Onder deze brug konden we makkelijk door, maar er was ook een brug waar iedereen gebukt moest zitten. |
 |
| Op een gegeven moment zie ik een huis met een interessant jaartal er op voor mijn verzameling. Er waren zo te zien niet veel andere mensen in geïnteresseerd. |
Na een rondvaart van zo'n half uur zijn we weer terug bij het startpunt. We lopen naar de Grote Markt om er bij één van de brasseries te gaan eten. We zien onderweg een hoop chocoladewinkels. De verleiding is groot om er wat te kopen, maar we laten het aan ons voorbij gaan.
 |
| Ze proberen je met allerlei speciale vormen te verleiden om chocolade te kopen. |
 |
| Je kan ook op veel plekken macarons kopen. Bij deze winkel hadden ze een opvallend marketingconcept. Hoe meer macarons je koopt, hoe hoger de stuksprijs wordt. |
Op de Grote Markt eten we een hapje. Marianne kiest voor mosselen en ik ga net zo als gisteren voor een gezonde voedzame maaltijd.
 |
| Onder de mosselen van Marianne. Boven mijn voedzame maaltijd. Dat lijkt wel wat op een maaltijd die bestaat uit frietjes, appelmoes en draadjesvlees, maar vergis u niet, volgens onze rondvaartkapitein was deze 'stoverij' één van de lekkerste specialiteiten in Brugge. Ik zei al dat het een sympathiek iemand was. |
Na het eten fietsen we terug naar ons hotel. Onderweg komen we langs dit muzikale gebouw waar twee handen van een dirigent uitsteken.
Terug bij het hotel blijkt de draaideur van het hotel nog even langzaam als 's middags te draaien -
"Ik loop langzaam, maar ik loop niet achteruit." zou Abraham Lincoln zeggen - maar na een tijdje zijn we er toch door heen en dan zit er weer een dagje op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten